Oğuz Atay

Kitap ve İnsan

Oğuz Atay

7 Ağustos 2019 Blog yazıları 0
Oğuz Atay

Çocukken içine kapanık olan Oğuz Atay, kız kardeşinin doğumu ile kıskançlık duygusu ile tanıştı. Kardeşine “Bohça” ismini takmıştı ve gideceğini umuyordu. Gitmediğini görünce isyanını “Alın bu bohçayı buradan, götürün artık. Hala niye burada duruyor?” diyerek dile getirdi.

Oğuz Atay, çocukluğunda içine kapanık olmasına rağmen çok zekiydi.  Sokakta gördüğü şeyleri ince espri anlayışıyla karikaritüze ediyordu. Gençlik yıllarına kadar karikatür çizmeyi sürdürdü.

Sanatla yakından ilgili olan Oğuz Atay resim dersleri de almıştı. Babasına göre karın doyurmayacaktı güzel sanatlar. Böylece babasının gerçek meslek olarak kabul ettiği bir meslek seçmek zorunda kaldı. İstanbul Teknik Üniversitesi İnşaat Fakültesi’nde eğitimine başladı. Buradan mezun olduktan sonra doçentliğe kadar devam etti.

Eğitmenlik macerası sırasında yazmaya ve çizmeye devam etti. Pazar Postası’nda isimsiz olarak yazdı. Bu ona birçok dostluk kazandırdı: Turgut Uyar, Cemal Süreyya, İlhan Berk, Atilla İlhan…

İlk kitabı “Tutunamayanlar“ın içindeki karakterlerin hepsi arkadaşlarıydı.

Şiddetli baş ağrıları sonucu doktora gittiğinde beyninde iki tümör olduğunu öğrendi. Bir sene sonra arkadaşı Altay Gündüz’ün evindeydiler. Banyoya gitti ve çok uzun kaldı. Arkadaşları onun için endişelenince kapıyı çalıp “Nasılsın Oğuz?” diye sordu. “Sevinmeyin, daha ölmedim.” demişti. Sonra uzun bir sessizlik…  Arkadaşı dayanamayıp kapıyı kırdı. Atay ölmüştü.

Kimsenin yaşantısını beğenmedim. Kendime uygun bir yaşantı da bulamadım.

Editör: Bilge Binici